آنا از یک طرح ملی گزارش می‌دهد؛ دانش‌ ارتوپدی‌ فنی از مصر باستان تا مدل عصر جدید/ طرح ملی «پروتز و پودر استخوان»؛ یک تیر با دو نشان 1398/05/26

گروه استان‌های خبرگزاری آنا ـ حسین بوذری؛ مدت‌ها بود نگارش این سوژه را پیگیری می‌کردم، به‌خصوص اینکه خودم ۲۰ و اندی سال است که با آن دست و پنجه نرم می‌کنم و با گوشت و پوستم احساس همتایان خود را درک می‌کنم.

رفت و آمد به مرکز توانبخشی هلال احمر را می‌گویم؛ همان‌جا که روزانه پذیرای بیش از صدها معلول و جانباز برای ارائه خدمات در بخش‌های «ارتز و پروتز» است، از بیماران قطع و نقص عضو گرفته تا ناشنوایان و آسیب‌دیدگان از ناحیه ستون فقرات.

حال و هوای غریبی دارد؛ وقتی گام به مرکز توانبخشی هلال احمر می‌گذاری با بیمارانی مواجه می‌شوی که شرایط هرکدام مو بر تنت سیخ می‌کند؛ از کودک چهارساله تا پیرمرد ۸۰ ساله؛ البته شاید این موضوع برای من که معلول جسمی محسوب می‌شوم طبیعی باشد؛ چون دو تا سه بار در سال برای تهیه ارتز به این مرکز مراجعه می‌کنم و دیگر مشاهده افراد مراجعه‌کننده به این مرکز برای من تعجبی ندارد. 

مشکلات این مددجویان شاید یک کتاب شود؛ اما عمده مسائل آنان هزینه‌های سرسام‌آور تهیه ارتز و پروتز است؛ با اینکه مرکز توانبخشی هلال احمر دولتی است؛ اما بیماران یا باید هزینه‌های تهیه وسایل‌شان را پرداخت کنند یا تا پایان عمر مجبورند ویلچرنشین شوند.

 

 

 

 

 

 

 

 

اما در این بین نمی‌شود از زحمات مددکاری اجتماعی گفت و از مددکاران خیّر و دلسوز سخنی به میان نیاورد. مددجویانی که با مشکلات مالی دست به گریبان هستند با کمک مددکاران اجتماعی  مرکز توانبخشی هلال احمر از تخفیف در تهیه ارتز و پروتزشان برخوردار می‌شوند؛ اما با وجود تخفیف باز هم برخی از آنان نمی‌توانند از عهده مخارج بالای وسایل خریداری‌ شده برآیند.

حال و هوای غریبی دارد؛ وقتی گام به مرکز توانبخشی هلال احمر می‌گذاری با بیمارانی مواجه می‌شوی که شرایط هرکدام مو بر تنت سیخ می‌کند؛ از کودک ۴ ساله تا پیرمرد ۸۰ ساله. البته شاید این موضوع برای من که معلول جسمی محسوب می‌شوم طبیعی باشد؛ چون دو تا سه بار در سال برای تهیه ارتز به این مرکز مراجعه می‌کنم و دیگر مشاهده افراد مراجعه‌کننده به این مرکز برای من تعجبی ندارد

البته خیّران زیادی هستند که تمام هزینه‌ برخی مددجویان (با شرایط مالی نامناسب) را پرداخت می‌کنند؛ بدون اینکه اسمی از خود برجای بگذارند.

راستش وقتی شنیدم، زیاد ذوق نکردم؛ اما خیلی خوشحال بودم و به ایرانی بودن خودم افتخار کردم؛ طرح ملی «پروتز و پودر استخوان» را می‌گویم، ذوق نکردن از این جهت که اطمینان داشتم هر کاری از دست دانشجویان و جوانان نخبه برمی‌آید و اجرای این طرح و نهایی‌شدن آن می‌تواند کشور را از واردات محصولات پروتز و پودر استخوان رها کند.

دانشجویان جوان و زبده استان آذربایجان‌غربی به‌صورت شبانه‌روزی در تلاش برای نهایی‌کردن پروژه ملی «پروتز و پودر استخوان» هستند تا ایران اسلامی را به یک موفقیت دیگر در حوزه اقتصاد دانش‌بنیان نزدیک‌تر کنند.

استانداردهای ارتز و پروتز از نگاه سازمان جهانی بهداشت

فعالیت‌ ارتزیست و پروتزیست (متخصص ارتز و پروتز) برای رسیدن به بهبود زندگی فیزیکی بیماران و کسب استقلال و بازگشت به جامعه است.